بارها و بارها نوشتم

اما اينبار مينويسم براي تو , براي لبخندي نو

برايت مينويسم ,مينوسم که بخواني تا بداني: در زندگي ام فقط تو را دارم

که بخواني تا بداني

                 تنها چيزي که سرکشي ام را آرامش مي بخشد فقط تويي

که بخواني تا بداني

برايم همچون آب براي گل

برايت مينويسم که بخواني و بداني

من هرگز کسي را که با سختي ديگران در کنارش به آرامش رسيده ام 

آسان از دست نخواهم داد

مينويسم تا بدانی

 وقتي آمدي پاييز بود

با آمدنت پاييز را بهار کردي

زندگي احساس من نه پاييز را داشته است و نه زمستان را

نگذار پاييز بيايد و ماندگار شود

نگذارزمستان بيايد و بهار گريزان شود و باز هم پاييز بماند

تو را به دل بهاريت قسم

بمان و فصل ها را بهم نريز

« وقتى جهان‎... از ريشه جهنم‎

و آدم‎... از عدم ‎

و سعى...‎ از ريشه هاى ياس مى آيد‎

وقتى كه يك تفاوت ساده‎ در حرف‎

 كفتار را‎ به كفتر‎ تبديل مى كند‎

 بايد به بى تفاوتى واژه ها‎ و واژه هاى بى طرفى‎ مثل نان‎ دل بست‎

 نان را ‎ از هر طرف بخوانى‎ نان است! »

                                        

 

 

 

 

 

این کلمه هارو تو یه جمله واسم تعریف کنین؟؟؟؟موندم توشون..

عشق.زندگی.نفرت.انتقام.امید.آرزو.؟؟؟؟؟

رفتی...

اشکال نداره با اینکه دلم شکستو از همه چی زدم...ولی هنوزم به امید تو زنده ام

۵ سال بی تو گذشت... بازم میگذره

منتظرتم..چون بهت ایمان دارم

اي كاش آشنائيها نبود يا به دنبالش جدائي ها نبود يا مرا با او نمي كردي آشنا يا مرا از او نمي كردي جدا

ای کاش همه ی آدمها دلتنگی ها شونو توی اشکاشون جا میدادن. اون طوری که دل هیچ چیزی نمی شد... کاشکی دلتنگی وجود نداشت کاشکی فاصله ها می مردن ... کاشکی اصلاْ کلمه ای بعنوان فاصله وجود نداشت... کاشکی تو دلامون فاصله و جدایی و درد و غم و.. معنی نداشت... ای کاش صبر کردن ثمری داشت ... ای کاش وقتی از صبح تا شب چشم انتظار می موندی و منتظر... ای کاش وقتی فقط پی امید نفس می کشی و زندگی می کنی درکت می کردند... کاشکی آسمون دلامون مثل آسمون بالای سرمون آبی بود ... و ای کاش کنارم بودی...

عشق زندان شيشه ايه!

آغاز... دوست داشتن است

گر چه پايان راه نا پديد است

من دگر به پايان نينديشم

كه همين دوست داشتن  زيباست...

خدا گفت: زمين سردش است چه کسي مي تواند زمين را گرم کند ؟
ليلي گفت: من
خدا شعله اي به او داد ، ليلي شعله را توي سينه اش گذاشت ، سينه اش آتش گرفت ، خدا لبخند زد ، ليلي هم . ..
خدا گفت: شعله را خرج کن ، زمينم را به آتش بکش ، ليلي خودش را به آتش کشيد ، خدا سوختنش را تماشا مي کرد ، ليلي گر، مي گرفت ، خدا حظ مي کرد .
ليلي مي ترسيد ، مي ترسيد آتش اش تمام شود ، ليلي چيزي از خدا خواست ، خدا اجابت کرد .
مجنون رسيد ، مجنون هيزم آتش ليلي شد ، آتش زبانه کشيد ، آتش ماند زمين خدا گرم شد .
خدا گفت: اگر ليلي نبود زمين من هميشه سردش بود